تبلیغات
همیشه سرم بالاست چون بالا سرم خداســـت - سپندارمذگان جشـــــن ایرانی(روز عشـــــق آریایی)


همیشه سرم بالاست چون بالا سرم خداســـت

بندگی خدا کنیم تا خدا همه چیز را بنده ی ما کند

بسم الله الرحمن الرحیم

   ســـــــــــــــــــلام

   
توی این پست می خوام راجب سپندارمذگان

    (جشن ایرانیان باستان)

    مطلب بزارم که دیگه نرین دنبال ولنتاین و روز عشق رو

     تبریک بگین.

    وقتی جشن ایرانی داریم چرا غرب گرایی؟

     لطفا برین ادامه ی مطلب...
   
   



  سال ها دل طلب جام جم از ما می کرد

   وآنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می کرد



این شعر مختص اوناییه که غرب گرایی می کننا.

ما ایرانی هستیم چرا باید کارایی رو که خارجیا می کنن انجام بدیم؟

این که ماها به جای جشن ایرانی(سپندارمذگان)ولنتاین رو جشن میگیریم

هم یکی از اهداف همین فراماسونهاست.

فراماسونها فقط دین و ایمانتو که نمیگیرن آداب و رسوم و کشور و طرز تفکر

و هویت ایرانی بودنت و...هم ازت میگیرن.

ولنتاین جشنیه که پایه و اساس نداره و فقط بر اساس یه مشت افسانه

بین همه ی ملت ها،مخصوصا ایران جا افتاده.

ولنتاین

در قرن سوم میلادی که مطابق می شود با اوایل امپراطوری ساسانی در ایران،

در روم باستان فرمانروایی بوده است به نام کلودیوس دوم . کلودیوس ،

عقاید عجیبی داشت، از جمله اینکه سربازی خوب خواهد جنگید که مجرد
 
باشد؛ از این رو ازدواج را برای سربازان امپراطوری روم قدغن می کند.

کلودیوس به قدری بی رحم و فرمانش به اندازه ای قاطع بود که هیچ کس جرات

کمک به ازدواج سربازان نداشت.

 اما کشیشی به نام والنتیوس (ولنتاین)، مخفیانه عقد سربازان رومی را با

دختران محبوبشان جاری می کرد.

کلودیوس دوم از این جریان خبر دار می شود و دستور می دهد که

ولنتاین را به زندان بیاندازند.

 سرانجام کشیش به جرم جاری کردن عقد عشاق با قلبی عاشق

اعدام می شود.

 بنابراین او را به عنوان فدایی و شهید راه عشق می دانند و از آن زمان نهاد و

سمبلی می شود برای عشق.


(این داستان چیزیه که همه راجب ولنتاین میدونن و هیچ

سند و مدرکی در این باره وجود نداره و افسانه اس.

البته شاید هم واقعیت داشته باشه کسی چه میدونه)

من که بعید میدونم واقعیت باشه.

سپندارمذگان(اسفندارمذ)



در ایران باستان، (نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد،) که از بیست قرن
 
پیش از میلاد، یعنی حدودا دوهزار سال پیش از تولد ولنتاین، میان آریائیان

روزی موسوم به روز عشق (سپندارمذگان یا اسفندارمذ) بوده است.

این روز در تقویم زرتشتی مصادف است با پنجم اسفند ماه

 و در تقویم جدید ایرانی، که شش ماه اول سال سی و یک روز حساب میشود،

 شش روز به جلو آمده و دقیقا مصادف میشود با ۲۹ بهمن،


یعنی چهار روز پس از روز ولنتاین فرنگی.زرتشیان جشن سپندارمذ

(سپندارمذگان – روز زن و روز زمین) را هرساله در پنجم اسفند ماه

 برگزار میکنند.


در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می‌‌کردند و علاوه بر اینکه ماه ها

اسم داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند.


 روز اول(هرمز)روز نیکی است

روز دوم، روز بهمن (نیک اندیش) که نخستین صفت خداوند است،

روز سوم اردیبهشت یعنی(بهترین راستی و پاکی) که باز از صفات خداوند است،

روز چهارم شهریور یعنی (شاهی و فرمانروایی آرمانی) که خاص خداوند است

روز پنجم (سپندارمذ)بوده است.

روز ششم(خرداد)

روز هفتم(مرداد)

روز هشتم(دی بآذر)

روز نهم(آذر)

روز دهم(آبان)

و..........


"سپندارمذ" لقب ملی زمین است یعنی گستراننده، مقدس، فروتن.

زمین نماد عشق است چون با فروتنی،تواضع و گذشت به همه عشق می‌‌ورزد.

زشت و زیبا را به یک چشم می‌‌نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر

خود امان می‌‌دهد.

به همین دلیل در فرهنگ ایران باستان "سپندارمذ" را به‌عنوان نماد عشق

می‌‌پنداشتند.

پسوند "گان" هم به معنی "جشن" است، و در نتیجه "سپندارمذگان"

به معنی "جشن سپندارمذ" است.

در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی می‌‌شده است که در همان روز که نامش

با نام ماه مقارن می‌‌شد، جشنی ترتیب می‌‌دادند متناسب با نام آن روز و ماه.

مثلاً شانزدهمین روز هر ماه "مهر" نام داشت که در ماه مهر، «مهرگان»

لقب می‌‌گرفت.

همین طور روز پنجم هر ماه "سپندارمذ" یا "اسفندارمذ" نام داشت که در ماه

دوازدهم سال که آن هم "اسفندارمذ" نام داشت، جشنی با همین عنوان می‌‌گرفتند.

"سپندارمذگان" جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در

کنار هم معنا پیدا می‌‌کردند.

در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می‌‌دادند.

مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده،به آنها هدیه داده

و از آنها اطاعت می‌‌کردند.

جشن "سپندارمذگان" یا "اسفندگان"، روز گرامی داشت زنان در ایران

باستان بوده است.


در باور ایرانى مرد داراى قدرت مردانگى و تفکر و خردورزى بیشترى است،

در برابر آن زن نیز داراى مهر ورزى،عشق پاک، پاکدامنى و از خودگذشتگى

فراوان ترى است که هر یک از این دو به تنهایى راه به جایى نبرده و حتى روند

پویایى گیتى را هم به ایستایى مى کشانند.اگر مردان بدنه هواپیماى خوشبختى اند،

زنان موتور آن اند که پیکره بى موتور و موتور بى بدنه هیچ کدام به تنهایى به اوج

سعادت نمى رسند بلکه ذره اى حرکت و جنبش هم برایشان ناممکن است.

زرتشت خوشبختى بشر را وابسته به میزان دانش و خرد انسان مى داند

نه جنسیت و قومیت و رنگ و نژاد و از دیدگاه وى همه انسان ها

(همه زنان و مردان )داراى حقوق برابرند.

او دختران را در گزینش همسر آزاد شمرده و عشق پاک و دانش نیکرا دو معیار

اصلى مى داند و خوشبختى همسران جوان را در زندگى زناشویى در این

مى داند که هر یک بکوشند تا در راستى از دیگرى پیشى جویند.

ملت ایران از جمله ملت هایی است که زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند

فراوانی داشته است، به مناسبت های گوناگون جشن می‌‌گرفتند

و با سرور و شادمانی روزگار می‌‌گذرانده اند.

این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خوی،

فلسفه حیات و کلاً جهان‌بینی ایرانیان باستان است.


   امیدارم


   سال دیگه


   سپندارمذگان


   روبه همدیگه تبریک بگین


                     نه


   ولنتاین رو







نوشته شده در سه شنبه 29 بهمن 1392 ساعت 11:17 ق.ظ توسط Setare |نظرات


قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت